سال نو را خدمت همه ی خوانندگان وبلاگم ودوستان وبلاگ نویس تبریک عرض می کنم امید دارم سال خوبی را پیش روی داشته باشید .

بدلیل مشکلی که در قسمت کد نظر دهی وبلاگ دوستانم بوجود آمده است مدتی است که نمی توانم کامنتی را برای کسی ارسال نمایم برای همین از همه وبلاگ نویسان عزیزعذز خواهی می کنم .

.............................

یک سال دیگرهم گذشت ، یک سال به سن ما اضافه شد و از عمر ما کم شد امید وارم حاصل این جمع و تفریق کمال انسانی باشد نه بیهودگی حیوانی ...

عمر بگذشت به بی حاصلی و بلهوسی / ای پسر فکر دگر کن که به پیری برسی...

تفکر من بر این است که آدمهای معمولی که هیچ گونه دیدگاه هنری در هیچ زمینه ای  را ندارند و اثری را از خودخلق نمی کنند ، مدت عمرخود را مانند راهی می بینند که باید به اجبار در طول آن حرکت کنند و با مرگ به انتهای راه زندگی دنیایی خود برسند .

  در نظرمن گذران زندگی این گونه انسانها  مانند کش لاستیکی می ماند که هر چه ازسالهای عمرشان می گذرد این کش کشیده تر می شود و در آخرین سال عمرشان  که دیگر جایی برای کشش  بیشتری در دنیا ندارند ناگهان کش پاره شده آنها را به سرعت به گوشه ای از دل زمین پرتاب می کند و بعد از مدت کوتاهی دیگر نام و نشانی از آنها باقی نمی ماند .

اما انسانهای که درطول زندگی خود نیمه نگاهی هم به عرض زندگیشان  دارند و یا همیشه در عرض زندگی حرکت می کنند نه در طول آن کش زندگیشان در حد مختصری کش پیدا می کند و هیچ گاه پاره نمی شود و بعد از مرگ آنها را برای همیشه جاویدان نگه می دارد .

شعرای نامی ما دانشمندان بزرگ دنیا ، هنرمندان و کاشفان وانسانهایی که به هر دلیل نام نیکی را از خود به یادگار گذاشتند آدمهایی بود ند که به جای طول زندگی در عرض آن حرکت کردند  .

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز / مرده آنست که نامش به نکویی نبرند

کلام آخر : عرض زندگی جایی برای دنیا پرستی نیست جایی برای وحشی گری نیست جایی برای ثروت اندوزی نیست ...عرض زندگی را باید با نورالهی دید نه فانوس شیطان .