هم زمان با نمایشگاه فرش دستباف ایران این هنر اصیل و ماندگار که در نمایشگاه بین المللی تهران بر پاست متن زیر را تقدیم می کنم به تمامی بافندگان فرش کاشان و آران وبیدگل و مردمان خوب حاشیه کویر مرکزی ایران که سالهاست قالی حاصل دست رنجشان بوده است . ................................................................
امروز دوباره قالی زدم ، قالی زدم تا پر از احساس شوم ، قالی زدم تا گذشته ام را به یاد آورم، قالی
زدم تا صدای مادر ، پدر و برادران و خواهرانم را در اعماق وجودم حس کنم ، قالی زدم تا باردیگردر خیالم
وارد باغی شوم پر از گل و بلبل .
قالی زدم تا مرد قالی زن را بار دیگر پس از سالها دوری دیدار کنم . قالی زدم تابهانه ای باشد بروم دکان علی آقا ممد بقال محله موم قالی بخرم با سرچله ، علی آقا ممد حالت چطوره ؟
قالی زدم تا رنگ سوف و ملیله و طره پیچ رافراموش نکنم و رنج ترنج بافتن را ، حالا باید مثل خودم ساده ببافم در قالی بوم گلی، باید تِکه درستکنم از همه ی رنگها ، یک چاقوی تیزباید داشته باشم تا ببرد هرچه سختی را.
باید ریشه بگیرم و گره بزنم چله ها و تار های قالی را با رشته ها ی دل و احساسم. باید پود زیر و رو بدهم تا تار و پود وجودم سفت شود.بایدسرکش کنم، بعد نیست گاه گاهی خودم را نیز سرکش کنم تا ببینم چقدر کُرک زیادی دارم تا مرتب شوم وقیچی کنم اضافاتم را، تا خاب وجودم درست در بیاید بدون تو رفتگی وبیرون آمدگی.
باید اول کار قالی حاشیه باریک ببافم و بعدحاشیه پهن ،بعد وارد بوم شوم ، بوم گلی زیبا تر است یا بوم کرمی ،فرقی نمی کند بوم بوم است فقط باید پر شود از رنگ از احساس و حرفهایی که در دلم جا مانده ، اما من بوم گلی را بیشتر دوستدارم، رنگ گرمیست. میخواهم سیا بزنم و بگویم یکی و آنه دو مشکی، پنچ تا وآنه یه طلا دوتا گلی کنارش، یه نخ آبی دست گیر، بزن اول بنده ، توی بنده راهم پر کن از سبز
...................................................
تِکه: به مجموعه ای از انواع رنگ قالی کنار هم قرار گیرند
سوف وملیله:چند رنگ قالی را به هم می تابند و زیر اولین رچ قالی با شانه میکوبند
ریشه :گره زدن قالی
سرکش :کشیدن ریشه هادر هر رچ قالی قبل از پود دادن وقیچی کردن ،باقی مانده سرکش را کُرک گویند
سیا:خواندن نقشه قالی با صدای بلند برای خود یا دیگران
بنده:اصطلاحی است در قالی بافی که به شاخه های گلهای قالی میگویند
خاب :در اصطلاح ضخامت قالی را گویند
