این چند روز که گذشت فرصتی دست داد تا نگاهی به نشریات بومی و نیمه بومی شهر بی اندازم ، در لابه لای نوشته ها نکاتی نظرم را به خود جلب کرد.در نوروزنامه ی کوچک 4 برگی که در حاشیه نشت نوروزی کانون شهید بنی طباء بین حضار محترم ومحترمه پخش شد در قسمت پارسال چه خبر؟!  آمده است در سال 88 اوضاع فرهنگی شهر کمی تا قسمتی ابری بود مسئول فرهنگی شورای شهرآران بیدگل در مصاحبه با نشریه جنجالی جوان کویردر مورد تعریف فرهنگ اعلام کرده است که(هیچ تعریفی از فرهنگ ندارد. )قدیمی ها میگفتند : فرهنگ خلیل آباد 10 متر زیر زمین است اگر این مسئول فرهنگی این مثل بومی را هم به کار میبرد  برای شهری با پیشینه فرهنگی آبروداری میکرد .       (  نه هر که سر بتراشد قلندری داند)

خلیل آباد نام دشتی درشمال بیدگل است وفرهنگ نام قناتی است که آب آن دشت را تامین میکرده.

در قسمتی دیگر از همین نوروزنامه می خوانیم در بهمن ماه 88 دو جوان بیدگلی از یک خانواده در یک هفته دست به خودکشی زدند .نمیدانم چرا هر کار مثبت علمی و فرهنگی که بچه های بیدگلی انجام میدهند وباعث افتخاربیدگل است به نام آران وبیدگل تمام میشود اما موضوعاتی از این دست  به طورکامل نام شهرستان برده نمی شود وفقط بیدگل شهرستان است.

در نشریه آرمان چاپ۲۰ اسفند 88صفحه 5 مطلبی با عنوان( شهرک صنعتی آران بیدگل از نگاهی دیگر) آمده است  که از وبلاگی به نویسندگی شخصی با نام مستعار جمالدین کف رفته وبه چاپ رسیده است البته نویسند فکرش راهم نمیکرده که نوشته اش در جایی چاپ شود وعده ای راازخود نا خرسند سازد . نقد از این دست برای مدیران صنعتی شهرک خوشایند نیست وبه خودشان مربوط است اما نکته اینجاست که مسئولین هفته نامه آرمان در این مطلب بطور کاملا مغرضانه چندین بار نام آران وبیدگل را در دو سطرجدا از هم نوشته اند البته ما فبلا هم شاهد چنین کارها یی به حالات گوناگون در بین مطبوعاتی ها بوده ایم که دنبال ... میگردند . نکته مهم  این است که مدیر مسئول  نشریه آرمان در سطر آخر این مطلب به طور خیلی ظریف دو نام زیبای شهر را از هم جدا کرده طوری که توهینی بزرگ ونا بخشودنی به مردم بیدگل نموده است ونوشته : بیدگل یعنی ننگ

ودر ادامه همین توهین آورده ( قربونت برم چه خوشگل شدی امشب )