زبان دهی
زبان مردم بیدگل که با آن تکلم میکنند فارسی است اما گویش محلی هم وجود دارد که از قدیم الا یام بین مردم بیدگل وجود داشته که هنوز هم بعضی از محلات بیدگل با آن صحبت میکنند که مشهور به زبان (دهی)است.متاسفانه این زبان در حال انقراض است وکودکان وجوانان این شهر به گویش نیاکان واجداد خود آشنایی ندارند.این زبان ریشه باستانی دارد . بعضی روستاها وشهرهای اطراف کاشان ونطنزنیز به این زبان تکلم میکنند البته در بعضی لغات تغییراتی ازجهت تلفظ ایجاد شده ولی اصل ریشه زبان یکی است.ادوارد براون در کتاب یکسال در میان ایرانیان صفحه 176 وقتی تشابه بین سه زبان گهرودی(قهرودی)نطنزی ودری یزدی رابیان میدارد می افزاید:ولی شک نیست که چون این زبانها تشابه وسعت دارند قطعا دارای ریشه های باستانی هستند.در زیربعضی از لغات این زبان میخوانید
حیوان/حیوو
مرغ/کَرگ
گنجشک /ماریجه
گربه / مالجینه
خارپشت/دوک دوکینه
پا/پو
خون /خی
دندان/دِدو
بینی/دماغ
پستان/چیچه
گریه/برمه
پسر/پور
پدر/پِیر
مادر بزرگ/ماجو
بچه/وچه
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان ۱۳۸۸ ساعت 2:56 توسط حسین بیدگلی
|
نام :حسین بیدگلی بیدگلی