این محله در قسمت غربی محله درب ریگ واقع است وعلت شهرتش به ویرانه بدین جهت است که در سالهای قحطی وگرانی بیشتر مردم آن از بین رفته وخانه های آنان ویران شده است.وصاف در کتاب چراغان در وصف این محله می گوید .این محل از همه جهت از دیگر محلات بیدگل خراب ترشده است.حسینه ویرانه از بناهای قدیمی بوده وبه صورت چهار صفه است که دارای شبستان بزرگی می باشد وبا سه درب به طرف شمال به میدان بزرگ محل که اکنون جزو حیاط حسینیه شده  باز می شده است .تعمیراتی در سال  1373وسالهای اخیردربنای حسینیه انجام شده.مسجد مشهور به حاج ملا محمودنیزدر این محل است که از سطح کوچه یک متر پایین تر است وبا آجر ساخته شده .ملا محمود ازبزرگان وعلمای زمان بوده ودر آخرین سفری که به حج داشته،این مسجد را بنانموده.بهداری بیدگل(مرکزدرمانی سیدالشهداء)در این محل واقع است در سالهای دوراین بهداری خانه ای بوده که مقر حکومتی بیدگل به شمار می آمده در آن زمان میرزاحسین خان مبصرالممالک نایب الحکومه بیدگل (به اصطلاح امروز بخشدار)بیدگل واطراف بوده ایشان پدر الهیار صالح است وبعد ازمقامی که در بیدگل داشته به نظارت وسرپرستی در ساختن راه تهران به آمل گماشته میشود.حمام رئیسه با قدمت بیش از هفتصد سال از بناهای دیگر این محله است.زیارت امازاده رضا ابن ابو اسحاق ابن امام محمد باقر(ع) نیز در این محله واقع است.