وطن   من            بیدگل

محله ی یزلانیها که او را کوچه ی یزلان نیز گویند میدان وحسینیه کوچکی دارد ومیدانش دو سه وزینه می خورد وپایین میرود.کوچه کلاغان شهره در این محله واقع است ودر آن کوچه خانه های بسیار زیبا وخوب در زمان قحطی وگرانی از کسبه وشعرباف وحلاج خراب مانده است وباغچه های خوب وباغات مرغوب از آن خانه خرابان به یادگار مانده است . بقعه شاهزاده ابراهیم که از امامزاده های عظیم القدر است وشرح حالش در تذکره علی حده ثبت است در این محله واقع است وآن  امامزاده گنبد وایوان و رواق وشبستان وحوض خانه از آب دشت جرد دارد واین امامزاده در آخر کوچه کلاغان قریب به بارو وحصار سمت شرقی این قریه است ولی ریگ روان که او را در اصفهان ماسه گویند ، چنان بر آن حصار وبارو زور آور شده ودیوار ده ذرعی را فرو گرفته که آثار دیوار نا پیداست ونزدیک است که حوض خانه وایوان جلو صحن آن را پر کند واین محله به واسطه ی قرب جوار به درب ریگ از مسجد وحمام وآب انبار بی نیاز است.

بر گرفته شده از کتاب تاریخ بیدگل  (ص ۹۷)اثر سید حسین هاشمی تبار

  احفاد که به معنای فرزندان ونبیرگان ویاران می باشد.

 ذرع که واحد اندازه گیری است.(فرهنگ معین توضیحات خوبی در این باره دارد

شَعر که به معنای مو می باشد .شعرباف مو باف
باره یا بارو که به دیوار دور شهر گفته می شده است.(برج وبارو)

علی حده به معنای فوق العاده نام یک تذکره (کتاب تاریخی)است.
وزینه در فرهنگ ولغت نیست .شاید یک اصطلاح بومی باشد.
یزلان ابوزیدآباد نیز ،یزدلان است.