وطن   من            بیدگل

این مراسم در اواخر بهمن ماه برگزار میشود.

در این مراسم که با گویش محلی صورت میگیرد پس از گفت و گو وبحث در مورد چگونگی تقسیم آب چند نفر رابه عنوان سرگروه انتخاب می کنند که به آنها دراصطلاح (سر بلوک)میگویند.

سر بلوک ها که معمولا بیشترین زمین و آب را در دشت دارند که در راس مجموعه ی خود قرار می گیرند و زیرمجموعه ی آنها دارای آب کمتر یا خورده آب هستند.

پس از مشخص شدن سر بلوک ها قرعه کشی می شود تا اولین آبیار دشت مشخص شود که در اصطلاح به او (پیش آب ) می گویندو نفرات بعدی را (میون آب) و نفر ششم را (لِذگاب) می نامند.

هر سر بلوک یک طاق آب دارد که یک طاق از صبح شروع وتا غروب یا (خراز گاه ) ادامه پیدا می کند و طاق بعدی در شب است که از خراز گاه تا صبح ادامه دارد.

مکان ورود آب به دشت مجد آباد را (گِل کول) می گویند و از آنجا آب را در دشت تقسیم می کنند.

مقدار زمان آب دشت سرجه ای است هر سرجه حدود 9 دقیقه و 30 ثانیه  می باشد.

........................................

نظر یک کاربر به نام مهدی درباره آب پسا

آب پسا موقعی استفاده می شود که بعضی کشاورزان سهم آب خود را فروخته اند و نظم 12 ساعتی یک طاق یا 24 ساعتی شبانه روز به هم می خورد در این موقع کشاورزان افراد یک طاق را جوری تغییر می دهند که هر طاق 12 ساعت جور شود .
دوره اصلی آب در دشتهای مجد آباد و حامد آباد 12 روزه است و هر کشاورز نصف آب خود را در شش روز استفاده می کند در فصل تابستان در حامد آباد از دوره سه روزه هم استفاده می کنند چون بوته خیار سه روزه آب می خواهد .
در بقیه مزارع دوره آب (آب روزه ) یا همان روزقه که مصطلح شده 8 روز می باشد و کشاورزان بنا به اختیار خود در تابستان در دوره 4 روزه هم آب می خورند که به این روز (میون آب ) می گویند مثلا شبانه روز پیش آب (اول) با شبانه روز پنجم قرار می گذارند و مقداری اب به همدیگر غرضی میدهند یعنی شبانه روز پیش آب می شود میون آب شبانه روز پنجم و شبانه روز پنجم می شود میون آب شبانه روز پیش آب و برای بقیه شبانه روزها هم همینطور دوم با ششم - سوم با هفتم .
از آب پیش آب در تابستان برای خربزه و درخت و محصولات پر آب استفاده می شود و در مزارع آب شیرین بیشتر کاربرد دارد مزارع تلخ آب از میون آب استفاده نمی کنند .
سرجه هم دقیقا 9 دقیقه و 36 ثانیه می باشد که در کل مزارع بیدگل ثابت است.
75 سرجه می شود یک طاق 12ساعته و 150 سرجه می شود 24 ساعت
خود سرجه هم به 6 دانگ تقسیم می شود و هر دانگ هم به 4 قسمت مساوی یعنی یک سرجه می تواند خودش به 24 قسمت مساوی که هر کدام 24 ثانیه هستند تقسیم شود به این یک بیست و چهارم سرجه بعضی ها می گویند سُم که حدود نیم دقیقه است و در تابستان ارزش آن مشخص می شود .
شبانه روز آب هم از غروب خورشید (خوراز) شروع می شود یعنی اول طاق شب آب می خورد بعد طاق روز .
محلی را هم که در دشتها مبنا و مرکز دشت در نظر می گیرند می گویند خورازگاه بالای آن را بالاوا و پایین ان را پایی وا .
البته در اکثر دشتها معیار شروع شبانه روز ساعت شش غروب شده است و و کاربرد خوراز و غروب خورشید منسوخ شده است